Deze tekst trekt jouw aandacht! Waarom ik me zorgen maak over het gebruik van social media.

Deze tekst trekt jouw aandacht! 

Tientallen teksten, quotes en plaatjes vliegen je om de oren. Ze trekken allemaal jouw aandacht. De woorden spreken je aan. Het doet iets met je op een diepere level. Je voelt het resoneren diep in dat plekje dat weet. Je neemt het inzicht mee je dag in en zet het om tot een dagelijks handelen.

If only…

Je geeft het een like ❤️ en misschien neem je zelfs nog even de tijd om te reageren en het bericht te delen in je story. Vervolgens scroll je verder en trekt een ander mooi plaatje of tekst je aandacht en hetgeen wat net nog al jouw aandacht kreeg is nu slechts een vage herinnering. Ik ben me ervan bewust dat ik een beeld schets wat niet hoeft te berusten op de waarheid, toch kan ik niet anders dan me zorgen maken over de snelheid, het vluchtige en haastige waarmee we te maken krijgen door de onophoudelijke stroom aan informatie en hoe gemakkelijk toegankelijk het is. Kijk maar naar diensten zoals Instagram en Netflix, Tik Tok en Facebook. De ene afbeelding naar de andere. De volgende post staat al weer voor je klaar om al jouw aandacht op te eisen. Staat iets je niet aan scroll je snel door of kies je een andere film of serie. En dan heb ik het niet eens over algoritme gehad en het match-percentage.

In hoeverre ben jij het die bepaald?

In hoeverre heb jij nog zelfbeschikking over wat je ziet en kiest?

In hoeverre worden we daarmee in onze vrijheid beperkt of aangetast?

Ik heb hierdoor een haat liefde verhouding met de socials. Ik gebruik hier haat liefde omdat het de uitdrukking is maar ik haat het niet, het is meer dat het me verward en laat nadenken over hoe ik het gebruik en wil gebruiken. Precies de reden waarmee ik eind 2020 besloot om een tijdje afstand te nemen. En ook nu, nadat ik weer actief deelnemer ben in het socialmedia-landschap, voel Ik zo nu en dan een vorm van machteloosheid. Het is denk ik een touwtrek wedstrijd tussen meebewegen versus trouw blijven aan jezelf. Want ik merk een bepaalde onrust op die het met zich meebrengt.

Ik zie hoe we social media zijn gaan gebruiken als een schandpaal zoals in de middeleeuwen om openlijk iemand rotte tomaten in zijn gezicht te gooien.

Ik zie dat we het gebruiken als een middel om te streven naar successen.

Ik zie hoe we het gebruiken als een middel om een probleem te creëren om vervolgens een oplossing te kunnen aandragen.

Ik voel het bij mezelf en ik zie het wanneer ik naar de kinderen om mij heen kijk. Die hoeveelheid tijd die wij met z’n allen doorbrengen op die socials en vooral wat we ermee doen. Het bevestigd voor mij alleen maar meer dat ik het, naast dat het een fijne manier is om in contact te komen met elkaar en er ook hele mooie initiatieven zijn, ook zie als een ongezonde ontwikkeling. En dan bedoel ik niet het medium zelf maar de manier waarop we het gebruiken.

……we would pay more attention.

Wat je visie ook is, het is denk ik heel belangrijk dat je het gebruik van de kanalen waar je actief bent onder de loep blijft leggen en er bewust aandacht aan geeft hoe je er mee omgaat.  Wanneer je hier voldoende aandacht geeft voorkom je dat je de echte verbinding met jezelf, de mensen om je heen en met de natuur in al die hoeveelheid en vluchtigheid dreigt te verliezen. Ik geloof dat we dat toch echt willen voorkomen.

, , , ,

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *