Onderdompelen in flow

In het kader van even in alle rust kunnen werken ging ik er een paar dagen tussenuit. Van dinsdag tot en met vrijdag verbleef ik in een vip cottage in Centerparcs De Eemhof. Het was heel fijn om er even tussenuit te zijn en heel belangrijk, ik heb door kunnen werken zonder afleiding. Zeker nu de kinderen thuis zijn ben ik blij dat ik die ruimte heb gepakt. Wat ik nu in 1 dag heb kunnen afronden doe ik normaal 2 of 3 dagen over. Ik hoefde geen huis op te ruimen, geen eten klaar te maken, geen kinderen achter hun kont aan te zitten of ze het huiswerk wel hebben gemaakt. Even 4 dagen weg. Ik kan het je aanraden!

De eerste dag heb ik direct gebruik gemaakt van het bubbelbad. Ik ben normaal van het lekker praktisch zo snel mogelijk en waterbesparend douchen en klaar, maar nu heb ik heerlijk genoten. Ik had een chakra kaarsje en theelichtjes meegebracht, een fijn wierookkegeltje aangestoken en twee bergkristallen neergezet. Ik denk dat ik zeker wel een uur heb gebadderd. Opgeladen, kalm en rustig, maar vol energie! Had achteraf wellicht ook iets met de komende volle maan te maken!

 

Omdat ik in een vip cottage verbleef hing mijn ontbijt die ochtend netjes aan de deur. Fijne service! Ik was dat even vergeten maar het pikken van een vogel met zijn snavel tegen de deur attendeerde mij erop. Ik heb genoten van de verse croissantjes en kaiserbroodjes. Mijn energie was hoog en ik nam direct 6 video’s op als extra aanvulling op mijn programma De Shift ’21. ‘S middags zou een vriendin komen dus ik was blij met deze vorderingen. Fijn wanneer je vanuit flow kunt werken.

Maar van alleen maar werken wordt niemand blij dus gingen we de omgeving verkennen. We bezochten het Erkemederstrand – het langste strand in Zeewolde (Flevoland). Wij wandelden over het strand, over verharde paden en dijken met kilometers ver uitzicht over groen en nog meer groen. Sowieso heeft Zeewolde hele mooie natuurgebieden en is het zeker een bezoekje waard.

 

Een dag later bezochten wij het cirkelbos oftewel ‘Het Museumbos’ met de 7 boskamers in Almere.

Het Museumbos bestaat uit een aantal landschapsparken met ieder een oppervlakte van een hectare gelegen in het Cirkelbos bij Almere Haven. De percelen zijn afzonderlijk door steeds andere ontwerpers en kunstenaars vormgegeven. Het is niet alleen een genot om door de steeds veranderende zalen van dit museum te dwalen. Ze dagen de bezoeker ook uit zich te verhouden tot de stad waar hij vandaan komt en zijn idee over cultuur en natuur te onderzoeken. 

De wandelaar doorziet het spontane en onvoorspelbare van de natuur bij Zalm in blik en voelt de rol van de tijd bij Tempo en Bos der verandering. Hij gaat door de poort van In eenzaamheid en beleeft het oude boerenland bij Vlierbomenbloesembessenbos. Lopend door Labyrint neemt hij zichzelf onder de loep en door Berg te beklimmen wordt zijn verlangen naar uitzicht over de polder ingelost. Seizoen, jaar, dag en uur zijn allemaal even bepalend voor het beleven van deze, vrij toegankelijke, kunstwerken. – bron www.hetmuseumbos.nl

 

Zelf wilde ik natuurlijk het labyrint bewandelen. Op de afbeelding had ik al gezien hoe groot het was maar bij aankomst wat nog indrukwekkender. Bij de entree van het labyrint stond een bord met een tijdsaanduiding hoeveel tijd het lopen van het labyrint in beslag zou nemen. Ik vond die tijdsaanduiding een beetje raar want iedereen loopt het labyrint in zijn of haar eigen tempo. Maar goed. Al vrij snel werd duidelijk dat het pad behoorlijk glad was. Mijn vriendin besloot dan ook het er niet op te wagen. Ik besloot het te proberen. Doordat het glad was en ik heel goed moest opletten was ik heel erg bezig met het ene stapje en dan pas het volgende. Dat zorgde ervoor dat ik in het moment was. Niet vooruitkijken maar gefocust in het nu. Het was opvallend dat wanneer ik een uitglijder maakte dat het met mijn rechtervoet was – wat ik eigenlijk direct koppelde aan mijn hoofd en het denken.

Gaandeweg koos ik steeds vaker om naast het pad te lopen dat er lag, dat was niet altijd gemakkelijker en soms moest ik wat takken ontwijken hier en daar maar ik gleed minder vaak uit. Mooie metaforen. Mooie inzichten. Naar de kern toe werd het steeds stiller en was er enkel nog de ervaring en de aanwezigheid. Mooi hoe ik dat toch elke keer weer mag ervaren en zodra ik de kern verlaat ook steeds meer opmerk dat ik verder weg geraak van de stilte en het alleen maar zijn. Op dat vlak valt nog veel te leren zullen we maar zeggen. Dit labyrint is zeker een aanrader! Ik ben nieuwsgierig hoe het is wanneer de 368 haagbeuken een natuurlijk dak met hun bladeren vormen. Denk dat ik nog wel een keertje afreis naar Almere. Ga je dan met mij mee?

Een paar dagen meer had ik er nog best aan vast willen plakken maar het is maar goed dat er aan alles een begin en een eind aan zit. Het verblijf op Centerparcs was heerlijk maar het is ook altijd weer heel fijn om naar huis te gaan.

, , , ,

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *