Meebewegen of breken…

Ik word door elkaar geschud en uit elkaar getrokken in een gebied vol met onbuigzaamheid. Het is er niet zwart of donker maar van alles en veel, de ruimte klein. Tegelijkertijd ben ik me ervan bewust dat ik de ruimte klein maak – de ruimte die ik mezelf toesta om deze ervaring volledig te kunnen omarmen. 

Opgeslokt

Het gevoel van exploderen in dit Alles, nee erger nog imploderen en omringd zijn door een onophoudelijk storm van miljoenen deeltjes ongrijpbaar, opgeslokt worden, je daarna uitgespuugd voelen, dit overweldigende gevoel. Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan.

 

Meebewegen of breken?

Ik zie het duidelijk voor me, als een egeltje opgerold met de stekeltjes ter bescherming naar buiten, lig ik opgevouwen op de grond. Maar het besef is er dat mezelf kleiner maken in dit geval niet werkt. Meebewegen of breken? Meebewegen of breken…

Meebewegen

Ik neem een open houding aan en geef mezelf over aan dat wat komt wat ik niet ken. Met mijn armen wijd open sta ik heel even stil om vervolgens diezelfde armen weer te laten rusten in mijn schoot. Heel even kan ik ontspannen en voel ik, ben ik aanwezig in het moment. Dit is magisch.

Ondertussen maak ik notities met mijn hart die ik doorgeef aan mijn hoofd. Voor een volgende keer – je hoeft niet bang te zijn.

,

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *